عریضه نامهای شخصی به پیشگاه حضرت امام مهدی (عج) در دوران غیبت ایشان است؛ برای اشتراکگذاری نگرانیها، امیدها و دعاها — مانند سخن گفتن با کسی که شما را عمیقاً درک میکند.
عریضه را میتوان هر زمان که احساس اضطراب، سردرگمی یا نیاز کردید، نوشت؛ بهویژه در شب نیمه شعبان. مردم ممکن است آن را دفن کنند، در آب روان بیندازند یا به مکانهای مقدسی مانند مسجد جمکران ببرند، با این باور که فرشتگان آن را به دست امام میرسانند.
عریضهها همچنین میتوانند خطاب به سایر ائمه نوشته شده و در ضریحهای مطهر ایشان قرار داده شوند. این عمل باعث ایجاد پیوند معنوی و آرامش میشود و به ما یادآوری میکند که اهل بیت (ع) همیشه در کنار ما هستند.
